Atatürk ve Nazım Hikmet




Atatürk'ün Nâzım'ı sevdiğine ilişkin birçok belge var.
İki sarışın Selaniklinin ilk karşılaşması, Milli Mücadele'nin başlangıç yıllarında Ankara'da Meclis'te oluyor. Nâzım bu karşılaşmayı büyük bir hayranlıkla ve heyecanla anlatıyor. Atatürk onun şair olduğunu öğrenince Milli Mücadele'yi destekleyen şiirler yazmasını istiyor. Nâzım'ın yazdığı bu şiirler, Ankara tarafından dağıtılıyor.

Yıllarca Atatürk'ün hizmetinde bulunmuş olan Cemal Granda'nın anılarında da çok ilginç bir bölüm var: Atatürk, Çankaya köşkünde arkadaşlarıyla masa başı sohbetleri yaparken, sürekli olarak müzik çalınmasını istermiş. Bu yüzden de Cemal Granda gramofona sürekli plan yerleştirirmiş. Bir akşam, ne olduğuna bakmadan bir plak çekip çalmaya başlamış. Şiir okuyan gür bir ses doldurmuş odayı. Nâzım'ın o dönemde kaydettiği şiir albümlerinden biriymiş bu. Sofradakiler telaşlanmış, Cemal Granda plağı kaldırmaya çalışmış ama Atatürk "Durun, dinlemek istiyorum!" diyerek onlara engel olmuş. Şiirleri sonuna kadar dinlemiş. Bunların kime ait olduğunu sormuş. "Nâzım Hikmet" demişler. "Şimdi nerede?" demiş. Bursa cezaevinde yattığını söylemişler. Atatürk "Yazık!" demiş. "Acaba gel bizimle devrimimiz için çalış desek kabul eder mi?"

Elbette o kadroda bulunan kimse bu isteği yerine getirmek için adım atmamış ve olay unutulup gitmiş.






Not: Yazı özettir. Tamamı için alıntı yapılan kitabı alabilirsiniz.
Kitap: Edebiyat Mutluluktur
Yazar: Zülfü Livaneli
Yayınevi : Doğan Kitap
Google Plus ile Paylaş

Kelimeler | Sahneler

Kitaptan üreyen her şey.
    BLOGGER YORUMLARI
    FACEBOOK YORUMLARI

0 yorum:

Yorum Gönderme